สังคมไทยในปัจจุบันนี้ ยังมีความสับสนและวุ่นวาย มีปัญหาต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย

 ที่เราเห็นได้จากตามหน้าหนังสือพิมพ์และสื่อต่างๆ ปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นมาจาก

หลายสาเหตุ แต่มีอยู่ปัญหาหนึ่งที่ผมเห็นแล้วรู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก

นั่นก็คือ ปัญหาผู้สูงอายุถูกทอดทิ้ง         

    สังคมไทยกำลังเผชิญหน้ากับปัญหานี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าดูจากปัญหา

ที่เกิดขึ้นแล้ว สาเหตุมาจากสถาบันเล็กๆ สถาบันหนึ่งของสังคม แต่มีความ

สำคัญมากที่สุด นั่นก็คือ สถาบันครอบครัว ครอบครัวเป็นสถาบันทางสังคม

ที่มีความสำคัญยิ่ง เพราะว่าครอบครัวมีหน้าที่ผลิตสมาชิกของสังคมออกสู่สังคม

เพื่อทำหน้าที่ของตนเองในสังคมให้ดีที่สุด แต่ถ้าครอบครัวใด ผลิตสมาชิก

ของสังคมที่ไม่ดีออกมา ก็จะก่อให้เกิดปัญหามากมายในสังคม และทุกวันนี้

มีการแก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่นกันมากขึ้น คนในสังคมแข่งขันกันมากขึ้น

เลยทิ้งภาระที่ต้องดูแลไว้ข้างหลัง โดยไม่แยแส ปล่อยให้เป็นภาระของสังคม

ผู้สูงอายุ ผู้ที่เปรียบเสมือนกับปู่ ย่า ตา ยาย ของเรา ตอนนี้ท่านกำลังถูกทอดทิ้ง

ให้อยู่อย่างเดียวดาย บ้างก็อยู่ตามลำพัง หาเลี้ยงชีพด้วยตนเอง แต่ถ้ามีเงินหน่อย

ก็เข้ามาอยู่บ้านพักคนชรา สถานที่ที่ท่านเหล่านั้นคิดว่า เป็นที่ที่มีความสุข

ที่ได้มาอยู่กับคนวัยเดียวกันแต่ในความเป็นจริงแล้วกลับตรงกันข้ามครับ

บ้านพักคนชราเป็นเพียงที่พักพิงทางกายเท่านั้น แต่ภายในใจของท่านยังคง

โหยหาความรัก ความอบอุ่น จากลูกหลานของท่านอยู่เสมอและดูเหมือน

จะเลือนลาง ถ้าใครเคยชมช่วงหนึ่งของรายการข่าวช่อง 3 คือช่วงวงเวียนชีวิต ที่

ได้นำเอาภาพของผู้สูงอายุที่อยู่ตามชนบท ที่ต้องอาศัยอยู่ตามลำพัง หาเลี้ยงชีพ

ด้วยตนเอง แต่ถ้าโชคร้ายไปกว่านั้นก็อาจจะมีบุตรหลานที่ต้องเป็นภาระ

คอยดูแล เพื่อเฝ้ารอการกลับมาของลูก และอีกภาพหนึ่งที่พวกเรา

นักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อาจจะเคยพบเห็นคุณยายแก่ๆ คนหนึ่ง หิ้วตะกร้า

 ขายผลไม้ พวกมะขาม มะยม ราคา 10 บาทบ้าง 20 บาทบ้าง ตามอมช.,ฝายหิน

หรือแม้กระทั่งหอพักเองก็ตาม ซึ่งภาพเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงคนในสังคม

กำลังละเลย ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง ผู้ที่ให้กำเนิดเรามา ผู้ที่คอยเลี้ยงดูเราครั้งที่เรายังเด็ก

ลองคิดดูนะครับว่า อีก 50-60 ปีข้างหน้า พวกเราจะเป็นอย่างไรและเราจะอยู่อย่างไร

ถ้าไม่มีใครคอยดูแล...         

    ยังไม่สายหรอกครับ ที่เราจะกลับไปดูแลท่าน มอบความรัก ความอบอุ่น แก่ท่าน

เพื่อที่ท่านจะได้ไม่คิดว่าตัวเองเกิดมาเป็นภาระของสังคมหรือของใคร

อย่าเอาคำว่าไม่มีเวลามาเป็นข้ออ้างอีกเลย หัดเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง

อาจจะเป็นช่วงเวลาเพียงเล็กน้อยที่ไม่มีค่าของเรา แต่มันกลับเป็นช่วงเวลา

ที่มีค่ามากสำหรับเขา กลับไปเถอะครับ กลับไปทำให้ครอบครัวของเรามีความสุข

เพื่อสังคมที่น่าอยู่มากขึ้นนะครับ ^_^ 

                                                         เซปักตะกร้อ

 

 

 

 

   

edit @ 1 Jul 2009 23:33:53 by คุณจะมีความสุขเมื่อได้อ่าน

edit @ 1 Jul 2009 23:35:03 by คุณจะมีความสุขเมื่อได้อ่าน